sc Hercules 9

6 mei 2012

Hercules 9 - Sporting Krommenie 5

Het laatste verslag van het jaar. Laten we daarom beginnen met wat bedankjes.
Om te beginnen met de redactie en de webmaster: bedankt voor het plaatsen van alle (on)zin die wij jullie kant op hebben gestuurd en zelfs de moeite hebben genomen dit geregeld te voorzien van een mooie en passende illustratie. Vooral de jeugdfoto heeft op P.A.M. veel indruk gemaakt. En Jos herkende zichzelf niet in de kale kop. Spijtig is het dan om te horen dat jullie er mee stoppen, dus daarom: bedankt voor de fijne samenwerking. Jullie opvolger krijgt een zware taak dit goede werk voort te zetten.
Dan hebben er ook nog een paar hun voorlopig laatste wedstrijd gespeeld. Peter M. en Peter U. hebben hun afscheidswedstrijd van begin tot eind goed tot zich laten doordringen. En voor Wouter en Maarten was de laatste wedstrijd al geweest. Voor alle vier geldt: heren, het was een eer met jullie te hebben mogen voetballen en wij wensen jullie veel succes met het invullen met het zogenaamde zondag-ochtend-voetballen-gat waar jullie in terecht gaan komen. Misschien om niet helemaal in de vergetelheid te geraken is het misschien een idee om af en toe even te komen kijken. Ik zeg dit niet voor mezelf, ik zeg dit voor jullie.
Het seizoen op zich was een wat tegenvallend seizoen. Wij hadden het geluk veelal niet aan onze zijde. En de scheids zat ons ook niet altijd mee. Eerlijk is eerlijk er is in ieder geval ruimte genoeg voor verbetering.
Dan de wedstrijd zelf. De laatste wedstrijd van het seizoen. Dan kunnen ze ineens wel allemaal aanwezig zijn. Maar zo hoort het ook. Mag alleen gedurende het seizoen ook gewoon hoor heren.
Op papier 14 man. Maarten kon blijkbaar de emotionele druk van zijn laatste wedstrijd niet aan en liet de wedstrijd maar aan zich voorbij gaan. Ton daarentegen kon niet wachten tot hij op het veld stond en kon laten zien wat we voor volgend seizoen in huis haalde. Aangezien Tim er ook was hadden we 4 wissels. Omdat scheids Jonkert afbericht had gegeven besloot P.A.M. de fluit te hanteren.
 We begonnen zoals de laatste paar weken weer goed en kwamen dan ook verdient op 1-0. Maar om de een of andere reden kunnen we het dit seizoen niet vast houden. In plaats van dat wij uitliepen kwam Sporting op 1-1 en zelfs 1-2 en 1-3.
In de rust alle koppies weer één kant op. En nadat na veel moeite de opstelling weer duidelijk was(4 wissels die doorwisselen maakt het niet makkelijk te onthouden wie er nou wel en wie er niet in stond) gingen we weer het veld op. Peter U. met de aanvoerdersband om zijn arm.
Nadat iedereen weer scherp was kwam Sporting er niet meer uit. Een mooie lob van Peter de R. op Tim resulteerde in een redding van de keeper, maar de rebound was voor Arie. En nadat het doelpunt was goedgekeurd werd de scheids gewezen op de grens. Nadat deze “onze” P.A.M. er van overtuigde dat het buitenspel was werd het doelpunt alsnog afgekeurd. Die scheidsrechters dit seizoen… Dit deed echter iets met ons in positieve zin, want nog nooit hebben we een team zo onder druk gezet dan vanaf dit moment. Een schandalige overtreding op Raymond leverde ons zelfs nog een penalty op. En hoewel de mening nogal varieerde over hoe lang Raymond mocht blijven liggen schoot Sander hem toch onberispelijk binnen. Zo doe je dat dus Jos.
De druk bleef er op en leverde ons zelfs nog een aantal grote kansen op. Maar zelfs met 6 man op de doellijn, waarvan er 3 van Hercules kregen we de bal er niet in.
Wederom dus een verloren wedstrijd, maar wel een met heel veel lichtpuntjes. Al vond na afloop niet iedereen dat, maar ja, wij waren het vandaag toch al niet altijd met hem eens.
Peter M., Peter U., Wouter en Maarten: succes met de vrije zondagen en kom eens kijken. De rest: tot volgend seizoen en/of de borrel.
Uw technisch directeur H(volgend seizoen nogsteeds?)9

29 april 2012

Assendelft 7 - Hercules 9 (4-3)

Zaterdagochtend hadden we nog 13 man om tegen Assendelft aan te treden. Thuis hadden we 3-0 gewonnen, dus we konden die 3 punten halen. Zaterdag 22:00 uur; batterij van mijn telefoon weer opgeladen en een smsje met de melding: 1 gemiste oproep zonder voicemail. Geen voicemail, sms of mail verder, zal dus wel niet zo belangrijk zijn geweest.
Zondag 11:35 uur, 11 man in de kleedkamer. Makkelijk voor de opstelling, alleen wel raar als je van de 19 man, maar 6 afmeldingen hebt. Raymond was niet aanwezig, dus de gemiste oproep ZONDER voicemail had er best één mogen zijn MET voicemail. En dan nog een oproep: GEZOCHT: Sun de Rover. De laatste keer dat we hem zagen/gehoord hebben was de kleedkamer uit gaan bij Beemster. En zo stonden we dus met 11.
Meteen vanaf het begin waren we de betere partij. Assendelft kwam er niet uit en wij hielden ze goed onder druk. Een afstandsschot deed Dave zwetende handjes krijgen waardoor de bal glad werd en toch in het doel belandde. 1-0. Het zal toch niet weer?!
Gelukkig rechtten wij de rug. Jeroen gaf een dieptebal op Arie. De keeper zat er tussen maar schoot de bal tegen Arie die hem mee kreeg en beheerst binnen schoot. 1-1.
Niet lang daarna kwam Sander alleen voor de keeper, maar hobbelde de bal iets te ver voor hem uit. De keeper zag zijn kans schoon en dook met 2 benen vooruit op de bal en raakte daarbij vooral Sander. De scheidsrechter zag er echter geen kwaad in en liet door gaan. Sander er uit, wij met 10 man en geen penalty. Dat kunnen wij niet zo goed hebben. Een vrije trap van achter uit deed de verdediging van Assendelft zenuwachtig worden waardoor de 2 centrale verdedigers tegen elkaar opliepen en Peter U. alleen door kon op de keeper en hem koel met een goed geplaatste lob afrondde. Met 10 man en toch 1-2.
Een afstandsschot werd tegen gehouden door Dave, hij liet los, maar op het moment dat hij hem weer op wou rapen trapte er net een tegenstander tegen de bal. Ook hier zag de scheidsrechter geen kwaad in. Waarvoor hebben we dan zo’n klein vakje in het strafschop gebied? Dave had in ieder geval het idee dat het gebroken was, maar ging onverschrokken door. De pijn zorgde er in ieder geval wel voor dat Dave niet meer klemvast was en een afstandsschot dat door Dave werd geblokt kon dan ook makkelijk door Assendelft worden ingetikt. 2-2.
Een lange bal naar voren van Assendelft kon op het oog door Erik makkelijk belopen worden voordat de spits gevaarlijk werd. De spits tikte echter zijn hak aan waardoor Erik ten val kwam. De scheids zag ook hier geen kwaad in en liet de spits vrij doorlopen. 3-2. Dit was tevens de ruststand.
Gelukkig speelde het 5e ook bij Assendelft en waren Bas en Mark bereid ons uit de brand te helpen. Dave en Jaco wisselde ook van positie en daardoor konden we met 11 door.
Een schandalige overtreding op Maikel zorgde er voor dat wij een penalty kregen. Jos eiste de bal op. Daar kwam de gelijkmaker. Bakkie legde de bal neer, Jos legde hem goed, nam een aanloop, hield in, schijnbeweging, schoot en raakte de bovenkant van de lat. 2 lekke banden voor Jos en wij geen gelijkmaker. Assendelft wist echter wel te scoren. 4-2.
Een lange bal van Mark werd doorgekopt door iemand wiens naam me even ontschoten is en Arie kon hem over de keeper binnen schieten. 4-3.
We gooiden er nog een slotoffensief uit, maar er was te kort tijd. Weer geen drie punten. Dan moet het maar in de laatste thuiswedstrijd gebeuren. We verlieten puntloos het complex, toegezongen door het 5e: “wat kon jossie nou gebeuren….” En bedankt Jos.
Wij zijn voor volgend seizoen nog op zoek naar nieuw talent. Aanmeldingen mogen naar: dave-vergeet-de-wastas-niet@hotmail.com of kom een keer een wedstrijdje kijken.
Uw technisch directeur H9

22 april 2012

Beemster 5 - Hercules 9 (4-3)

De voorbereidingen voor de wedstrijd en randactiviteiten begonnen deze week al op maandag met het mailen met andere teams om de bardienst rond te krijgen. Uiteindelijk tot een compromis gekomen om, doordat er een afmelding was, de ochtenddienst te draaien waardoor we met 11 man naar Beemster konden in plaats van met 9 en 2 van half 1 tot 4 in de kantine. Voor alles is een oplossing.
Door de vele afzeggingen was het allemaal krap, maar konden we een team op de been brengen.
Nadat de tegenstander de spelerspassen had gehaald en de scheidsrechter het veld had gevonden konden we beginnen. De tactiek was om met wind en zon tegen te beginnen en zo de tweede helft moeder natuur als twaalfde man in te zetten.
De eerste helft begonnen we goed met druk zetten en had Beemster geen idee wat hun gebeurde. Helaas gingen we na 10 minuten (mede door de wind) steeds meer achteruit lopen waardoor Beemster kon gaan voetballen. Al snel bleek dat er met de scheidsrechter niet viel te praten. Aangezien wij tijdens het voetballen onze emoties de vrije loop laten kan het wel eens gebeuren dat als er in onze ogen iets onterecht gebeurd (stomp in de maag, doodschop op het standbeen) er best gefloten mag worden en wij een “ik heb het geconstateerd en laat het door gaan” niet als voldoende beschouwen. Helaas lieten we ons hierdoor te veel uit het spel halen. We kwamen nog wel voor doordat Joris een penalty benutte, maar na de snelle tegentreffer was het met de concentratie wel even gedaan. Het tot twee maal een speler er uit sturen voor 5 minuten wegens commentaar deed ook niet veel goed aan het moraal. Al helemaal niet als je de eerste er voor vijf minuten uit stuurt en voordat hij in de dug-out zit zegt dat hij terug mag.
Nadat in de rust de scheids de vraag of hij de stomp had gezien beantwoordde met de wedervraag of de geïnteresseerde een rapporteur was, was het duidelijk: hij was niet veranderd sinds de vorige keer dat deze man ons floot. Nadat ook in de kleedkamer dit alles was besproken werd besloten alleen de aanvoerder met deze man te laten praten.
Nadat iedereen weer op het veld stond gingen we redelijk van start. Alleen bleef die scheids toch een dingetje. Voordeel geven als dat er niet was, en fluiten als je alleen voor de keeper kwam voor een overtreding. Een duidelijk moment waaruit bleek dat de scheidsrechter gewoon een machtsissue had was toen de bal via de voet van Jacco in de handen van Dave kwam. Terugspeelbal en indirecte vrije trap. Vervolgens werd de bal ter hoogte van de penaltystip gelegd en zei de scheids: “de muur moet op de doellijn staan.” De aanvoerder concludeerde dat dat meer dan 9 meter was en nadat deze probeerde uit te leggen dat de penaltystip op 11 meter van de doellijn ligt kon ook hij voor 5 minuten vertrekken. De vrije trap ging mis en nadat ook Sun er vijf minuten uit moest kwam in de tegenaanval (en dus met 9 man) Jeroen alleen voor de keeper te staan. In plaats van hem gewoon binnen te schieten besloot hij hem af te leggen op de opkomende Joris alleen deed hij dit te hard. Dat Jeroen zijn fout in zag bleek uit het feit dat hij direct na de wedstrijd zorgde voor de koele versnapering. Helaas boog Beemster de 0-1 om in een 2-1. Joris zorgde er na nog wel voor dat we op 2-2 kwamen, maar na wat gerommel achterin stonden we toch 4-2 achter. Gelukkig maakte Jeroen ook in het veld zijn fout  van daarvoor enigszins goed door de aansluitingstreffer te maken, alleen waren we daarna te gehaast en vermoeid waardoor het verdiende gelijkspel er toch niet kwam. Eindstand 4-3.
Al twee wedstrijden op rij komen we 1-0 voor, alleen vergeten we het dan af te maken. Volgende week uit tegen Assendelft een nieuwe kans.
Denkt U ons niveau wat op te kunnen schroeven? We zijn voor het volgend seizoen nog op zoek naar wat nieuwe frisse gezichten. Of misschien wat oude bekenden. Als we er maar op vooruit gaan. Aanmelding kan via: dave-vergeet-de-wastas-niet@hotmail.com, of kom eens een wedstrijdje kijken.
Een potentiële shirtsponsor mag daar ook heen mailen natuurlijk.
Uw technisch directeur H9

15 april 2012

Hercules 9 - ADO ’20 16 (2-5)

Op het filmfeest blonken wij uit in saamhorigheid door als All-Star-team op te komen draven. Dat op zo’n filmfeest alles kan gebeuren was direct duidelijk nadat nota bene Shrek Jos had bestempelt als de neger en ondergetekende als de homo. Gelukkig heeft hij wel verstand van doe-het-zelven.
Dan nu een stukje over een naam die velen van u kent vanuit het krantje, maar die bedoelen wij nou net niet. Het gaat nu even niet om de mannelijke helft van de redactie, maar om zijn broer. Op het feest kwam ineens het smsje met de letterlijke tekst: “Ulle doet mee.” Aangezien dit een aardige verassing was werd dat beantwoord met: “Welke Ulle?” De bevestigende “P” deed alle twijfel weg nemen en toverde op het All-Star-team een tevreden glimlach. We gingen vrolijk verder met 6 bier bestellen, ons niet realiserend dat we inmiddels met 5 over waren.
De wedstrijd van zondag telde meer aanwezigen dan verwacht. Na het bekend maken van de opstelling gingen we het veld op. Eenmaal op het veld kwam ook de nummer 6 van de vorige avond aan. Die had een zware nacht gehad. En volgens eigen zeggen niet van de drank.
De eerste helft waren we echt goed. De vorm de laatste tijd ver te zoeken, maar of het nou de alcohol was waar de helft van het team nog op liep of de terugkeer van verloren zoon Ulle, we speelden goed. We kwamen dan ook volledig terecht 1-0 voor. En hoewel het niet altijd foutloos was, gingen we wel voor iedere bal. Helaas ontbrak het ons aan geluk waardoor we niet verder uit konden lopen.
De tweede helft leek in de verste verte niet op de eerste. We liepen vanaf het eerste fluitsignaal blind achter de bal aan en voor we het wisten stonden we achter. We wisten nog wel één maal te scoren, maar helaas deed ado dat dit duel iets vaker. De eindstand was dan ook 2-5.
Onze doelpunten werden trouwens gemaakt door Peter Ulle (niet gek, 1 uit 4) en Sander (keurige solo, leek wel op die van Maikel vorige wedstrijd).
Zonde van de tweede helft, maar de eerste toont onze stijgende lijn.
Uw technisch directeur H9

25 maart  2012

ADO ’20 17 - Hercules 9 (6-3)

Op een zonovergoten zondag moesten de helden van H9 aantreden voor een zware pot tegen de jonge honden van ADO ’20.
Volledig tegen alle verwachting in speelden wij op het kunstgras van het A-veld. En hoewel het kunstgras was, had dit toch wel redelijk veel weg van een echt veld. Met polletjes en al.
Hoewel wij de betere kansen kregen was het toch ADO dat als eerst wist te scoren. Tot twee maal toe zelfs. Een slechte uittrap van de keeper in de voeten van Arie zorgde er echter voor dat hij de aansluitingstreffer vanaf een afstandje binnen kon schieten. Ondanks dat we ze goed onder druk bleven zetten in de zinderende hitte was het toch ADO die scoorde. Een polletje deed de bal opwippen vlak voordat Koos hem van de lijn af wou werken. Hij zat feilloos in het kruis, alleen dan van ons doel.
In de rust wat tactische besprekingen en met opgeheven hoofd gingen we weer naar buiten. We konden ze hebben.
Vanaf het begin af aan hadden we ze weer vast. Een mooie loopactie van Sun en een idem lob-pass van Peter zorgde er voor dat Sun de 3-2 binnen kon schieten. Een afstandsschot van ADO zorgde er voor dat de marge toch weer twee werd. Maikel had er op dat moment genoeg van en besloot het dan maar alleen te gaan doen. Met een slalom vanaf het midden ging hij als een mes door de verdediging en schoot de bal achter de keeper. Na de 5-3 van ADO was echter het verzet gebroken. De tegenstander scoorde nog één maal waardoor de eindstand op 6-3 kwam.
Ik zou zeggen een 10 voor de inzet. Hoewel het resultaat er nu niet is, gaat dat er op deze manier zeker komen. Het doel wordt weer gevonden en dat geeft de burger moed.
Uw technisch directeur H9

18 maart 2012

Hercules 9 - IVV 6 (1-3)

Vandaag zou het gaan gebeuren, weer een keer drie punten pakken. Jos voelde het immers aan zijn rozenwater. Helaas mocht het niet zo zijn.
Deze week was er maar liefst 15 man aanwezig om het IVV wel eens lastig te gaan maken. Ze stonden maar 1 punt boven ons, dus winst zou ons een plaatsje doen stijgen.
De eerste 20 minuten stonden we goed. IVV kreeg geen kans en wij kwamen steeds dichter bij hun doel. Na een carambole voor het doel van Dave kwam de bal op de hand van een tegenstander. De bal viel precies voor zijn voeten en hij schoot hem onberispelijk binnen. Alle protesten in de richting van de scheidsrechter mochten niet baten. 0-1. Even gingen de koppies weer naar beneden, maar we zetten ons er goed overheen. Niet veel later kreeg IVV nog een kans en scoorde ook meteen de 0-2. Niet uit het veld geslagen door deze tegenslag rechtte wij de rug en gingen verder zoals we begonnen. Dit resulteerde uiteindelijk in een diepe bal, die Jeroen keurig binnen schoot. 1-2. Eindelijk na drie wedstrijden weer gescoord. Alleen dat al voelde als een verlossing. Nu door gaan en gelijk komen. Hoewel we daar de kansen voor gehad hebben is het niet gelukt.
Dat de bal wat dwarrelde werd pijnlijk duidelijk toen IVV van net buiten de 16 een vrije trap mocht nemen. De bal ging op doel, Dave rende richting de hoek en de bal dwarrelde langs Dave in het doel. 1-3.
Teleurgesteld, maar met hoop gingen we de kleedkamer in. Drie A4-tjes later waren de vier wisselspelers eindelijk ingevoegd. Snel de thee naar binnen en weer het veld op.
De tweede helft begonnen we weer aardig, maar IVV had met de jongere spelers duidelijk de langere adem. Hoewel ze redelijk nog wat kansen kregen wisten ze niet te scoren. En eindigden we de wedstrijd met 1-3.
Op zich een goede wedstrijd, waarbij het ons vooral ontbrak aan geluk in de eindpassing.
Wij zijn altijd op zoek naar nieuwe teamleden. Aanmeldingen kunnen naar: dave-vergeet-de-wastas-niet@hotmail.com
En met een zachte fluit, blies Jeroen dit verslagje uit.
Uw technisch directeur H9

11 maart  2012

Hercules 9 - Kwadijk 4 (0-4)

De afstraffing van vorige week vroeg om rigoureuze maatregelen. Hoewel de doelpunten er bij ons achterin (soms iets te) makkelijk invliegen wil het voorin maar niet lukken de bal in het netje te leggen. 2 topscoorders met 4 doelpunten is na 18 gespeelde wedstrijden toch wel wat aan de magere kant. Niet dat dat alleen met de voorhoede te maken heeft natuurlijk, er moet immers ook voldoende aanvoer zijn vanuit achter, maar een beetje scherper stellen kan geen kwaad. Beide topscoorders werden dan ook bij aanvang van de wedstrijd buiten de basis gelaten. Nadat Peter M. zich even had terug getrokken, zorgde hij er met het openen van de toiletdeur voor dat iedereen op tijd op het veld stond.
Aangezien de scheidsrechter van vandaag op zijn verjaardag toch de moeite had genomen om het ontbijt op bed over te slaan en ons te komen fluiten, klonk er voor het beginsignaal een schitterend driewerf hoera ingezet door onze secretaris. U ziet, ons bestuur gaat in alles voorop.
De wedstrijd was lang in evenwicht. Kwadijk creëerde wel iets meer kansen, maar Dave hield goed de hete bal uit het doel. Hoewel hij deze week wat was afgevallen hield hij de pot dicht. Toch kon ook hij niet voorkomen dat de bal twee maal in het net belande. Met een 0-2 ruststand gingen we de kleedkamer in.
Het was duidelijk te merken dat het mooi weer was, want voordat de scheids ons kwam halen stonden de meesten al op het veld.
Met de topscoorders op scherp en de zon in de rug moest het de tweede helft dus wel goed komen. We begonnen weer goed met hier en daar een kansje. Helaas ontbrak het ons aan geluk en kwam een eeuwenoud gezegde de hoek om zeilen: als je hem er zelf niet in trapt, valt hij aan de andere kant. En dat gebeurde de tweede helft dan ook twee maal.
Zo eindigde we de wedstrijd met 0-4. Tegen de nummer 3 van onze competitie met het gevoel dat ze niet eens zo veel beter waren liepen we toch een beetje positief het veld af. De instelling gaat in ieder geval vooruit, nu nog iedereen moe aan het einde van de wedstrijd en dan gaan we nog wel een paar keer winnen ook.
De derde helft wonnen we in ieder geval wel. Maar dat kon ook niet anders aangezien er drie van ons achter de bar stonden.
Uw technisch directeur H9

4 maart 2012

Hercules 9 - Purmersteijn 8 (0-9)

Eindelijk weer een verslag van het 9e. Op het moment vallen de resultaten enigszins tegen, dus onder het mom van alle beetjes helpen een verslag in de hoop het moraal weer wat op te krikken.
Na de nederlagen tegen Purmerland thuis en KFC uit had deze thuis tegen Purmersteijn even tijd nodig te bezinken. Uit gingen we met een gestolen 0-1 van het veld af dus dit keer waren zij tot op het bot gemotiveerd om dat recht te zetten.
Na redelijk wat afmeldingen viel de laatste toch wel het meest op. Jos was donderdag naar de dokter geweest, want hij had last van zijn elleboog. De diagnose was iets met bloemen: wondroos. Wij kwamen uit op 2 remedies: of je zet hem op je hoed, of gewoon geen water geven, is hij ook zo weg. Wij gaan trouwens nog steeds uit van klaproos ondanks de hardnekkige ontkenning van zijn wederhelft.
Nog voordat wij door hadden dat we begonnen waren lag de bal al achter Dave. Dat kon nog wel eens een zware wedstrijd worden. En dat werd het ook. De mannen van Purmersteijn bleven lopen en wij hadden daar niet echt een antwoord op. Misschien als we met zijn allen zouden trainen dat we het tempo bij konden houden, maar de eerste helft liepen we als een kip zonder kop achter de bal aan en combineerde Pumersteijn er rustig op los. Bij rust stonden we daardoor al flink achter.
In de rust werd de afspraak gemaakt om net als tegen onze beker-tegenstanders te gaan spelen. Gewoon op laten komen tot de middenlijn en dan maar wat proberen vanuit de counter.
De tweede helft hadden we iets meer onder controle. Helaas konden we toch niet voorkomen dat zij nog een paar keer scoorden en wij dat niet deden.
De teller bleef uiteindelijk hangen op 0-9.
Om positief af te sluiten benadruk ik graag dat de inzet de tweede helft absoluut beter was dan de eerste. Misschien dat we zo volgende keer ook kunnen beginnen.
Zondag thuis Kwadijk 4. Uit 5-1 verloren. Wordt weer een zware wedstrijd, maar in deze competitie is niets onmogelijk. De derde helft winnen we in ieder geval, want we hebben weer kantinedienst. Kan Jos de bloemetjes weer lekker buiten zetten.
Uw technisch directeur H9

11 december 2011

Hercules 9 - Ilpendam 5 (6-2)

Mensen genoeg deze week. Alleen misten we op een toch wel redelijk belangrijke positie nog een vrijwilliger. Door de ziekte van Dave en blessure van Wouter hadden we wel 14 man, maar geen keeper. Na wat rondbellen bleek al snel dat het uit onze eigen selectie moest komen. Peter de R. had al eerder laten zien over redelijke reflexen te beschikken en wilde het nog wel een keer doen. Ook dat was snel geregeld. De meeste moeite kostte het nog om een paar keepershandschoenen te beschikken. Na lang rond bellen en sms-en kon ik uiteindelijk zaterdagavond uit een plantenbak(je) in Assendelft een paar handschoenen halen. Ook weer geregeld.
De uit-wedstrijd tegen Ilpendam was de eerste wedstrijd van het seizoen waardoor het e-mailadres dave-vergeet-de-wastas-niet@hotmail.com is ontstaan. We hadden dus wat recht te zetten. De tegenstander had in ieder geval besloten zijn eigen kleding mee te nemen.
Vanaf het begin af aan gingen we fel van start. We zetten ze goed onder druk en Ilpendam wist zich hier geen raad mee.Hoewel Ilpendam niet echt grote kansen kreeg kwamen ze toch op 0-1 doordat gelegenheidskeeper Peter dacht dat de bal iets groter was en in plaats van hem te vangen schoot de bal door zijn handen . Al snel scoorde Jeroen vanuit een afgeketst schot de 1-1. We hielden Ilpendam goed onder druk. Na een lange periode van afwezigheid door blessure, vakantie en aanverwante dingen was Maarten ook weer eens aanwezig. Met het scoren van de 2-1 liet hij meteen zien waarom hij in de basis mocht beginnen. Snel daarna ging Raymond alleen op de keeper af na een goede steekpass van Jeroen. Hoewel de druk bij iedere stap groeide schoot Raymond hem buiten het bereik van de keeper in het net. 3-1. Vervolgens ontstond de volgende situatie: PAM had links iets voor de middenlijn de bal. Op rechts startte Raymond als een stoomlocomotief en ging de diepte in en gaf dit aan PAM aan met een luidkeels: “PAMmetje”. Intimi onder U weten na het lezen van het krantenartikel in het NHD van dinsdag 19 oktober 2010 hoe PAM hierover denkt. Iedereen wachtte af wat PAM zou doen. Zou hij iets roepen? Zou hij de bal geven? Maar PAM had een vlaag van verstandigheid, hield zich in en speelde de bal rustig in de voeten van de medespeler die net voor hem stond. Voor de rust wist Ilpendam nog wel na wat rommelig verdedigen van ons de 3-2 binnen te schieten.
De tweede helft gingen we net zo fel van start als dat we de eerste waren begonnen. Het duurde dan ook niet lang voordat huurling Joris de 4-2 binnen schoot. Bij Ilpendam deed dit iets knappen. Wij gingen steeds makkelijker voetballen en Ilpendam hobbelde er een beetje achter aan.Verder wist Joris nog 2 keer te scoren en zette daarmee de eindstand op 6-2. Helaas concludeerde ik vanavond dat op voetbal.nl staat dat Ilpendam nog steeds ongeslagen bovenaan staat en wij vandaag met 1-5 hebben verloren. Winnen we weer een keer…
Als we met deze felheid iedere week spelen kunnen we nog hoog eindigen. Nu genieten van de winterstop. De meeste hebben ledematen die er aan toe zijn.
Rest mij nog U vanaf hier prettige kerstdagen te wensen en een goed uiteinde. En dat we elkaar in 2012 weer op of rond het veld mogen treffen.
Uw technisch directeur H9

4 december 2011

Purmerland 4 - Hercules 9 (5-1)

 HIER HAD UW NAAM KUNNEN STAAN!
Ons meest beschreven team is nog steeds op zoek naar een sponsor. Dus mocht U nog geld in het sponsorpotje hebben zitten dat dit jaar nog op moet, wij houden ons van harte aanbevolen. Misschien dat het zelfs nog als goed doel is te zien.
Dan nu het voetbal. Op dinsdag kwamen de eerste afmeldingen alweer binnen. Het zou dus weer een krappe bezetting worden aangezien H8 voor de verandering zelf ook weer eens een keer moest voetballen. Na diverse afberichten hield de teller op bij 12 aanwezigen waarvan in ieder geval twee voor slechts een halfje. De geschiedenis wetende was dat er dus in ieder geval 1 te kort. Dan maar weer rond bellen. Aangezien bij ons de gemiddelde leeftijd langzaam aan omhoog gaat en de fysieke gesteldheid naar beneden, gebeurd dit ook bij de hulplijnen die we hebben. Na een middagje geklaag aangehoord te hebben over griepjes en pijntjes was er toch nog iemand die het wel aan durfde weer eens een balletje met ons mee te trappen. Hadden we tenminste nog 13 man. Kon er nog iets van een opstelling gemaakt worden. Hoe fantasierijk dan ook.
De afspraak was dit maal de warming-up gezamenlijk te doen. 10 van de 13 begonnen enthousiast aan de warming-up. 1 zat in de kantine, 1 deed wat voor zichzelf en Dave had als keeper zijn eigen ritueel. Helaas kon de tegenstander ook deze week het gegniffel niet onderdrukken. Na 3 keer heen en weer lopen haakte 50% af, en bij de laatste steigerung waren er nog 3 man en een sambadanser in de weer. Zag er weer professioneel uit heren.
De eerste helft begonnen we redelijk. Het ging redelijk gelijk op en er werd bij vlagen goed gevoetbald. Het grootste probleem dat we hadden was het veld. Zo’n ouderwets grasveld met mooie stukken modder waarbij het onmogelijk is om als het licht vochtig is abrupt te stoppen. Bakkie ondervond hier de meeste hinder van en ging een aantal maal kermend ter aarde. Een vrije trap op 5 meter buiten de zestien was een mooie plek voor Sander om het in 1 keer te proberen. En omdat de muur ontzettend verkeerd stond kon hij hem mooi in het hoekje krullen. 0-1. Niet veel later kreeg Sander ook de kans om de 0-2 op het bord te krijgen. Een vuile tackel van achter binnen de 16 deed de scheids fluiten en resoluut naar de stip wijzen. Helaas wachtte de keeper van Purmerland goed en wist hij de inzet van Sander te keren. Nadat Bakkie voor de tiende keer in spagaat op het veld lag was het voor hem genoeg en ging naar de kant. Iets verder in de eerste helft ondervond ook Koos dat een pijnlijke lies toch wel zeer lastig rent en liet zich ook wisselen. Vandaar dus minimaal 13 man. Diep in de blessuretijd wist Purmerland door een opnieuw ingebrachte corner te scoren. 1-1.
In de rust werden snel nog wat tactieken besproken en gingen we weer het veld op. Joey ging er uit met last van zijn kuit en Bakkie kwam er weer in om het nog even te proberen.
De tweede helft konden we met wind tegen en op halve kracht door alle licht geblesseerden in het veld geen organisatie meer houden. Purmerland wist dan ook eenvoudig uit te lopen naar de eindstand van 5-1.
Volgende week spelen we thuis de laatste wedstrijd van 2011. De opstelling zal zeer fantasierijk worden, Maikel en Wouter hebben daarna kantinedienst, ik zou zeggen komt allen. Ideeen voor de opstelling kunnen gemaild worden naar: dave-vergeet-de-wastas-niet@hotmail.com
Uw technisch directeur H9


27 november 2011

IVV 6 - Hercules 9 (2-0)

De voorbereiding begon deze week al weer vroeg. Al lag er niet al te veel druk op met op de achterhand ons gretige 8e. Het mag wat trekdroppen kosten, maar dan weet je tenminste wel zeker dat je met voldoende man staat. Ook als er wat twijfel is of iemand al terug is van vakantie of niet.
Ons elftal werd deze week aangevuld door de mannelijke tegenhangers van K3, M3. Martin, Martijn en Marald. Dankzij deze 3 kwamen we op een redelijke totaal van 13 man. Iedereen was na vorige week bang om wissel te staan omdat ze te laat waren, waardoor ruim op tijd de opstelling door kon.
De voorbereiding op het veld begon zoals normaal met iedereen voor zichzelf warmlopen. Opeens kreeg Raymond het idee dat hij de warming-up moest gaan leiden en nadat hij 10 minuten lang iedereen bij elkaar had staan roepen ging de gezamenlijke warming-up met 90% van de totale opkomst van start. Dat de tegenstander niet om viel van het lachen verbaast me nog steeds, want na 3 keer heen en weer lopen was 50% zich al aan het rekken (ze hadden immers al een warming-up gedaan) en de laatste steigerung telde de “gezamenlijke groep” nog maar 3 man. De poging was leuk, maar volgende week maar meteen aan het begin doen. Maakt het misschien iets meer indruk.
De wedstrijd was helaas net zoals de warming-up. De intentie was er wel, alleen kwam het er gewoon niet allemaal even soepel uit. Hoewel we de mondelinge tos hadden gewonnen en daarmee op verzoek de eerste helft wind tegen hadden liep het toch niet helemaal zoals gewenst. De wind zorgde er voor dat IVV makkelijk de druk er op kon houden en het ons moeite kostte om van het doel af te komen. De warming-up had sommigen duidelijk te veel energie gekost, want de balvaardigheid lag soms enigszins onder het niveau. IVV wist 1 maal via de schouder/arm van een verdediger en 1 maal met een kopbal vanuit een corner te scoren en met 2-0 gingen we de rust in.
Nadat in de rust het kozijn en plafond van de kleedkamer aan een technische inspectie waren onderworpen en er hier en daar ook nog iets tactisch over de wedstrijd werd gezegd gingen we met frisse moed en de wetenschap dat we wind mee hadden het veld in. Hoewel we ze aardig onder druk hadden staan wisten we toch het net niet te vinden. De eindstand was dan ook 2-0.
M3, bedankt voor het invallen. En met de wetenschap dat H8 volgende week zelf weer speelt, word ik nu al zenuwachtig.
Uw technisch directeur H9

20 november 2011

Sporting Krommenie 5 - Hercules 9 (4-5)

Als ons 8e elftal weer eens loopt te klagen dat ze nog maar 3 wedstrijden hoeven voordat de competitie klaar is en ze maar met z’n 8-en in een competitie zitten knikken we allemaal instemmend en gaan volledig mee met het verhaal dat het belachelijk is. Maar oh wat zijn wij daar stiekem toch blij mee. Aangezien we deze week maar 8 oh nee 9 spelers hadden (Peter M. had zich een weekend vergist en hoefde pas volgende week te werken) konden we dus wel wat hulp gebruiken. Martin, Erwin, Danny, Wessel en Edwin wilden hun vrije zondag wel opgeven om met ons een balletje te trappen.
Bijna iedereen was ruim van te voren aanwezig en na het doorspreken van de opstelling en het mopperen van de wissels aangehoord te hebben (pas op Bakkie, ze zijn uit op je beker) gingen we het veld op. Aangezien we ook de tos al wonnen moest het dus wel een goede middag worden.
De eerste 10 minuten gingen we ook zeer goed aan de gang. Aangezien Sporting er maar elf had, werd er ook aan de overkant door ons gevlagd. Na 6 minuten aanvallen kregen we een corner mee. Peter M. nam deze en legde hem bij de eerste paal neer. Koos probeerde met een hakje te scoren maar de bal ging via zijn tegenstander vlak naast. De volgende corner maar wat verder. Martin kwam inlopen en kniede hem genadeloos in. 0-1. Doordat het voor de verandering zo makkelijk ging werden we iets te zelfverzekerd en vergaten dat er ook verdedigd moest worden. Een vrije trap werd ingeschoten terwijl Dave de muur nog aan het neerzetten was. 1-1. Weer verder met aanvallen dan maar. Weer een corner. Dit maal wat dichter bij het doel, maar weer wist Martin hem in het doel te krijgen. Dit maal met de schouder. 1-2. We bleven goed doorvoetballen en creëerden veel kansen. Helaas wisten we niet zo veel te scoren. Een mooi opgezette aanval zorgde er voor dat Wessel de keeper geen kans liet en snoeihard de 1-3 binnen schoot. Voorin had Sporting 2 goede spelers staan die handig gebruik wisten te maken van onze aanvallende intenties. 2-3. Rust.
Mooi was te zien dat doordat we iets jeugdigere spelers hadden de gespreksstof ook iets veranderde en de “oude garde” daar zichtbaar van genoot.
De tweede helft even gretig begonnen als de eerste en nadat Danny van dichtbij voor leeg doel op de paal schoot liet Peter M. vanaf 20 meter zien hoe het wel moest. 2-4. Helaas verslapte wij daarna waardoor Sporting vrij eenvoudig de 3-4 en 4-4 kon maken. Het zou toch niet zo zijn dat we hier punten gingen laten liggen? Gelukkig had Danny goed opgelet hoe Peter M. het had gedaan en wist hij toch nog te scoren. 4-5. Daarna hebben we alleen nog maar op de helft van Sporting gespeeld, maar wisten niet te scoren.
Invallers, bedankt voor de hulp. De drie punten zijn binnen. Na de wedstrijd was er ook nog blij nieuws, maar daar mag ik niets over zeggen.
Felicitaties zijn welkom op dave-vergeet-de-wastas-niet@hotmail.com.
Uw technisch directeur H9

13 november 2011

Hercules 9 - Assendelft 7 (3-0)

H9 is niet alleen in het krantje altijd aanwezig, ook op de jaarvergadering laten we graag van ons horen. Ook dit jaar weer hadden wij ons aandeel. Enerzijds door alle bestuursleden die wij leveren (u heeft Dave in ieder geval niet kunnen missen. Dat was die man die zo lang over de cijfertjes sprak. Het andere bestuurslid uit onze selectie is Koos. ) anderzijds door de benoeming van Maurits tot lid van de kascommissie en Wouter met zijn huldiging voor het 25jarig lidmaatschap.
De spanning van de wedstrijd zat er al vroeg in en met de gretigheid moest het ook wel goed zitten aangezien ik zelfs op mijn werk opgezocht werd door spelers met het verhaal hoe fit ze wel niet zijn en zin hebben om te voetballen. De tegenstander van vandaag was Assendelft en als er ergens een moment was om weer eens te winnen dan was het wel tegen deze tegenstander uit de onderste regionen uit de 8e klasse.
Op papier hadden we weer 13 man. Al hadden Sander en Peter M. van te voren aangegeven niet te weten of ze de 90 minuten wel vol gingen maken. Maurits had wat last van de enkel, Bakkie wist niet of het ging met zijn lies en ondergetekende voelde de ribben nog wel door vorige week. Tot overmaat van ramp had Peter de R. voor de wedstrijd met het intrappen een fenomenale actie in gedachte, maar stond ergens in de beweging op de bal, ging door zijn enkel en stortte ter aard. Hopen dat hij dat er maar uit liep.
De tegenstander liet weer eens op zich weer eens op zich wachten maar nadat ook deze het A-veld had gevonden kon de wedstrijd beginnen.
We maakten het onszelf in het begin weer onnodig moeilijk. Deels doordat niet iedereen fit was, deels doordat de scherpte er niet meteen vanaf het begin was. Had wel iedereen een vers bolletje gegeten vanmorgen? Gelukkig was de tegenstander ook niet scherp en wisten we goed op de been te blijven. Na een kwartier gingen we echter beter spelen en konden ook wat meer druk zetten. Nadat Sun handig zijn man had uitgespeeld en naar binnen was gesneden vanaf de linkerkant haalde hij goed uit en bezorgde ons de voorsprong. 1-0. Enigszins getergd door deze actie ging de tegenstander achterin wat harder spelen. Een sliding van achter op Jeroen net binnen de 16 gaf scheids Jonkert geen andere keus dan te fluiten en naar de stip te wijzen. Na wat tegenspraak van Assendelft eindigde de scheids de discussie met de woorden: “het maakt me niet uit of het binnen of buiten de 16 was, het is een penalty.” Nu Peter de R. last van zijn enkel had en Sander al vroeg naar de kant was gegaan was er discussie wie hem ging nemen. Sun offerde zich op en schoot onberispelijk de 2-0 binnen. Dit was tevens de ruststand.
In de rust onder het genot van een kopje thee (dat niet de warmte en smaak had alsof het water net gekookt had) werd er besproken dat we zo door moesten gaan en de minder fitte spelers zich moesten sparen om in ieder geval maar de 90 minuten met 11 man vol te maken.
De tweede helft was iets moeizamer dan de eerste, maar met 4 niet zo heel fitte spelers is dat niet zo gek. Assendelft was echter niet bij machte het ons echt lastig te maken, maar echt grote kansen kregen wij ook niet. De verdediging had echter niets geleerd van de eerste helft, want ook in de tweede helft werd Jeroen fors onderuit gehaald binnen de 16. Sun had de eerste er ook feilloos ingeschoten, dus mocht hij dat kunstje nog een keer herhalen. En dat deed hij ook. 3-0. In een duel om de “0” te houden viel Jaco en kwam vervelend terecht. Het feit dat als hij met 4 vingers naar het doel wees en met 1 richting de tribune deed vermoeden dat er iets niet helemaal goed zat. Vinger-terug-zetter Jeroen deed nog een poging alles weer op zijn plek terug te zetten, maar moest concluderen dat ook hij hem niet recht kreeg. Dan toch maar naar de kant. Maurits tegen wil en dank toch nog maar een kwartier in de spits. Meer dan een paar kaatsjes en een enkele goede loopactie waren gelukkig niet nodig en wisten we de eindstand op 3-0 te houden.
Eindelijk weer eens gewonnen. En hoewel er 3 maal Hercules - Assendelft om 10uur op het programma stond was er maar één waarbij de punten hier bleven. It’s lonely at the top. Al met al een mooie overwinning, alleen met 4 geblesseerden erbij toch een zware domper. Hopen dat er snel herstelt word. Al kunnen een paar extra spelers momenteel geen kwaad. Eventuele aanmeldingen kunnen op dave-vergeet-de-wastas-niet@hotmail.com.
Uw technisch directeur H9
Ps: wij zijn nog op zoek naar een sponsor. Misschien iets voor een leverancier van verse bolletjes en roze tassen?

6 november 2011

ADO’20 16 - Hercules 9 (4-2)

Door het uitvallen van P.A.M. door een kwetsuur aan de zeer beruchte PAM-string, maar de terugkeer van Jeroen konden er weer 13 namen op het wedstrijdformulier ingevuld worden. Dat wil zeggen nadat het secretariaat bij ADO was gevonden. In de kantine was een trap omhoog naar de bestuurskamer. Daar moesten ze wel weten waar het formulier ingevuld moest worden. Nadat duidelijk was dat ik niet de scheidsrechter van die dag was veranderde de toon van “koppie koffie?” naar “hier heb je niets te zoeken”.  Ik werd verwezen naar de tribune. Daar moest ik zijn. Onder de tribune aangekomen was daar naast een aantal duistere kleedkamers verder niets dat op een secretariaat leek. Uiteindelijk waren er een paar oplettende medespelers die het bord hadden zien hangen bij het binnenkomen op het terrein. Daar kon ook de sleutel gehaald worden. Dat we tegen het 16e voetbalde was op zich al een teken dat het een grote club was, maar dat we kleedkamer 19 kregen toegewezen en op veld F voetbalden maakte toch wel indruk.
Nadat iedereen aanwezig was, dus ook degene die vergeten waren bij het ophalen, kon de opstelling er door en was er nog tijd voor een korte warming-up.
De warming-up was voor ons in ieder geval te kort, want hoewel we de tos wonnen en daarmee de aftrap toe-eigenden lag de bal binnen 2 minuten achter Dave in het doel. Daarna volgde er een partij voetbal die niet op papier te zetten is, maar wij voetbalden in ieder geval tegen 22 man. De tegenstander, en een nog zwaardere tegenstander: onszelf. ADO’20 wist hier maar weinig gebruik van te maken en met slechts 2-0 achter gingen we naar de kleedkamer.
De ijzige stilte in de eerste 5 minuten van de rust was zeer veel zeggend. Nadat we de helft van de tegenstanders hadden uitgeschakeld door er een positieve draai aan te geven en we 3 kannen thee hadden gekregen gingen we met frisse moed het veld op. Hoewel het eerste kwartier nog niet al te best was werd het daarna beter. Was het vorige week vanaf minuut 60 dat het beter ging, deze week al vanaf de 57e. En gingen we vorige week nog de laatste 15 minuten goed voetballen, nu waren het er al 18. We boeken dus vooruitgang.
In de tweede helft wist Sun te scoren na een mooi opgezette aanval. En Peter gooide al zijn frustratie in een afstandschot dat onhoudbaar was voor de keeper. Helaas wist ADO ook twee keer te scoren en eindigde we de wedstrijd met 4-2.
Volgende week 10:00uur thuis tegen Assendelft 7. Het wordt tijd dat we weer eens vanaf het begin goed gaan voetballen. Dan komen de 3 punten vanzelf wel weer.
Voor opbeurende opmerkingen of tips stuur uw reactie naar: dave-vergeet-de-wastas-niet@hotmail.com
Uw technisch directeur H9

30 oktober 2011

Hercules 9 - ADO’20 17 (1-2)

De aanloop naar de wedstrijd van deze week verliep vrij rustig. Een aantal geblesseerden die van te voren bekend waren en op een enkeling na verder geen afberichten. Zo ging ik naar het complex met het idee dat we met 13 man de strijd aan zouden gaan met ADO’20. Aangekomen op het complex waren de meesten al aanwezig. Zal het uurtje langer slapen wel zijn geweest. Voor sommigen is zelfs dat uur extra nog niet genoeg, maar dat is een ander verhaal. Nadat de eerste 10 in de kleedkamer waren kwam ineens een roze bakkerij-Bart-tas door de deur. Het kon toch niet dat onze Jeroen na 3 weken gips al weer wou gaan spelen met zijn gebroken teen? Aangezien Jeroen de geur van het (kunst)gras niet langer kon missen had hij besloten zijn gips te verwijderen en zich weer bij onze selectie te voegen. Zo kwamen we uiteindelijk op 14 man. Jeroen wilde de laatste 10 minuten van de eerste helft even proberen hoe het ging.
Om de tegenstander te imponeren (en blessures proberen te voorkomen) zouden we een gezamenlijke warming-up doen. Aangekomen op het veld was er geen tegenstander te bekennen en ging ieder weer voor zich. Ach, als ze maar warm zijn. Om 10:01 kwamen de eerste spelers van ADO het veld op lopen. Nadat om 10:10 er ook 12 van ADO waren kon de wedstrijd beginnen. We hadden ze aardig vast staan, alleen wisten wij ook geen kansen te creëren. Passes kwamen niet aan, ballen sprongen van onze voet en de passie en beleving was soms ver te zoeken. Toch wisten we op cruciale momenten net een voetje er tussen te krijgen. Helaas kreeg Jaco dit ook voor elkaar na een voorzet van ADO en tikte hij de bal achter Dave. 0-1. Op het moment dat op het scorebord 10:35 stond vond Jeroen het tijd om Koos af te wisselen en zijn rentree van 10 minuten te laten beginnen. Aangezien we 10 minuten later waren begonnen werden het er zo dus al 20. Koos genaaid, Jeroen weer eens voordelig gerekend voor zichzelf. Hij heeft nooit goed wissel kunnen staan.
Nadat in de rust de koppies weer omhoog waren gezet en het strijdgevoel weer enigszins was geprobeerd op te wekken gingen we het veld op. Helaas kregen we de bal niet goed uit de buurt van ons doel en wist ADO al snel de 0-2 binnen te schieten. Hierna stonden we wel weer redelijk, alleen creëerden we nog steeds niet veel kansen. Na een kwartier begonnen we beter te voetballen en na een half uur zelfs af en toe goed. Dit was voor Jeroen reden om het nog een keer te proberen. Een perfecte pass van Maikel op Jeroen zorgde er voor dat Jeroen in zijn rentree het enige doelpunt van onze zijde op zijn conto kreeg. Welkom terug Jeroen. Met 1-2 verlieten wij het veld. Na de wedstrijd was er weer een kort Jos-en-Jos-gesprek waaruit er werd geconcludeerd dat de tweede helft net zoals vorige week leuk was om naar te kijken. Misschien moet het maar iets minder leuk worden, als dat ons aan punten helpt. Aan de andere kant, het was met publiek bij ons op het C-veld drukker dan bij het A-veld. Is ook wat waard.
Volgende week ADO’20 16. Met de instelling en overgave van de laatste 15 minuten kunnen we nog wel eens met 3 punten uit Heemskerk vertrekken. Het wordt weer eens tijd. Voor tactische tips kunt u mailen met: dave-vergeet-de-wastas-niet@hotmail.com.
Uw technisch directeur H9

23 oktober 2011

Hercules 9 - Ilpendam 3 (1-3)

Maandag al werd er al begonnen met de voorbereidingen. We wilden immers niet weer eens met 11 man tegen deze 5e klasser aantreden. Nadat op dinsdag de inventarisatie binnen het eigen team gereed was kwam ‘s avonds het mailtje dat we niet hoefden te spelen. Ilpendam had niet genoeg mensen. Mooi, meteen maar even doorgeven aan de rest. Donderdagavond ineens een mailtje: we hebben het nog even gedubbelcheckt, maar Ilpendam komt toch wel. Snel weer iedereen op  de hoogte gebracht. 12 man van onszelf. Extra wissels zouden waarschijnlijk geen kwaad kunnen dus maar even contact met het vrije tiende. Timothy had wel zin en zou er nog één of twee meenemen. Dat ook weer geregeld.
Zondagochtend, in de kleedkamer werd het langzaam gezellig druk. 2 jongens uit het tiende waren er ook al bij. Das mooi, wissels genoeg dus. Nadat we alle twaalf van H9 binnen waren kwam Timothy ook nog binnen. 15 in totaal. De deur bleef alleen open en er kwamen nog 3 leden bij. 18 man in totaal, die luxe hadden we nog niet gehad. Maar de tegenstander was een vijfde klasser, dus alle hulp (en extra conditie) was welkom. Aangezien tegen IVV2 onze tactische 4-5-1 een redelijk resultaat had gebracht leek het ons verstandig dit trucje nogmaals uit te voeren.
Dit Ilpendam bleek echter van een stuk minder kaliber, waardoor we elkaar op het middenveld meer in de weg liepen dan hielpen. De tegenstander liep er hierdoor juist makkelijker doorheen wat resulteerde in een redelijk snelle 0-1 stand. Een uitgooi voor ons. Oh nee, scheids verandert van mening, toch voor hun. Hierdoor stonden er al een aantal in de aanvalsmodus en kon Ilpendam de 0-2 binnen schieten. Dan maar meer van het doel af voetballen en op aanraden van de voetbalwijsheid Bakkie terug naar het oude vertrouwde 4-4-2. Helaas was het resultaat niet meteen zichtbaar en scoorde Ilpendam nog voor rust de 0-3. Van structuur was in het veld overigens ook geen sprake meer, want hoewel er goed werd doorgewisseld vergat iedereen even door te geven op welke positie het verse bloed moest komen te staan. Gelukkig, rust. Tijd om alles nog even door te spreken.
De tweede helft begonnen we een stuk beter dan we de eerste af sloten wat resulteerde in redelijk wat kansen. Uiteindelijk wist Joris de 1-3 binnen te schieten. Hoewel we nog een aantal kansen hadden op meer doelpunten mocht het niet zo zijn. Ander opmerkelijk moment was dat de scheidsrechter besloot een corner toe te kennen aan ons. Op het moment dat iedereen in positie was en zelfs rechtsback Maurits klaar stond de corner te nemen de scheidsrechter besloot toch een doeltrap toe te kennen. Maurits was niet op tijd terug maar gelukkig waren er mensen genoeg achter gebleven om dit tekort op te vangen. Eindstand 1-3. Tweede helft dus 1-0 gewonnen.
Tijdens de nabespreking bleek waarom de heer Jonker zo twijfelachtig floot. Hij moest het vandaag doen met zijn reserve-fluit. De echte fluit was vergeten.
Een goede tweede helft, belooft wat voor de competitie.
Heren invallers, bedankt.
Uw technisch directeur H9

16 oktober 2011

Kwadijk 4 - Hercules 9 (5-1)

Donderdagavond, het opmaken van de balans voor zondag. Op papier 18 man. Daar vallen er 7 van af door blessures: Jeroen (teen), Wouter (hiel), P.A.M. (kuit), Peter M. (schouder), Maarten (heup/rug), Erik (PAMstring) en Peter U. (enkel). Dan zijn er ook nog 2 die andere verplichtingen hebben (Jaco en Maikel) en is Peter de R. nog op huwelijksreis. Inderdaad, dan kom je dus op 8 man. Is wat krap. Nou hadden we al ingekocht, dus werd meteen de onmisbaarheid van onze nieuwe spits Raymond Tevreden duidelijk. Gelukkig hoefde het 8^e niet te spelen en hadden Michael, Martijn en Stefan (junior voor intimi) wel zin om toch een potje te ballen op zondag. Althans dat zeiden ze. Michael was keurig op tijd, Martijn uiteindelijk ook, maar Stefan??? Die is nooit aangekomen. Daar hebben we er gelukkig al één van, dus daar houden we al rekening mee. Maar op 2 van dat soort figuren had ik dus niet gerekend. Zo stonden we bij Kwadijk dus in plaats van met 13 man weer met maar 11. De gretigheid die bij deze twee misten, werd door twee anderen ruimschoots goed gemaakt. Jos en Bakkie stonden vol enthousiasme om 10 voor half 10 voor een dicht hek met dubbel kettingslot bij Kwadijk. Uiterst voorzichtig kwam de terreinmeester aanlopen bij het zien van die twee kale koppen die enigszins kwaad keken, ze stonden er inmiddels al een bijna een uur. Nadat duidelijk was dat we pas om 11uur speelden veranderde de boosheid in schaamte en liepen de twee kaalkopjes als makke lammetjes mee het complex op.

Een paar kleine wijzigingen in de opstelling en met een flinke fantasieopstelling gingen we het veld in. Dat niet iedereen zijn positie gewent was werd al snel duidelijk, want voordat we allemaal door hadden wie waar stond en wat moest doen lag hij er al in. 1-0.

Dat Arie over het algemeen voorin staat en dan doelgericht werkt in de 16 werd duidelijk toen een voorzet snoeihard door hem achter de keeper werd geknald. Helaas stond Arie nu rechtsback, en heette die keeper Dave. 2-0. Voor de rust scoorde Kwadijk vanuit de rebound ook nog de 3-0.

Hoewel de thee pas net ingeschonken was kwam de scheids al snel dat hij weer wou beginnen met de 2^e helft. Misschien dat de rust zo kort was omdat we zo’n eind moesten lopen naar het veld. Nog snel even wat omgezet en toen naar buiten.

De tweede helft waren we in ieder geval een stuk scherper en feller dan de eerste. We creëerden meer kansen en (misschien nog belangrijker) zij creëerden er een stuk minder. Toch wist Kwadijk nog te scoren. Sander benutte nog een makkelijk aan ons toegekende strafschop. Nadat Kwadijk de 5-1 binnen schoot was het wel klaar en floot de scheidsrechter af.

Heren die er wel waren: klasse inzet, maar soms valt er gewoon niet zo veel te winnen. Invallers: onwijs bedankt voor het meedoen.

Volgende week Ilpendam 3 (5^e klasse) voor de beker. Wordt weer zwaar, maar daarna gaan we in de competitie maar weer eens proberen met een waardig team aan te komen. Langzaam moeten de blessures toch ook wel weer over gaan.

Uw technisch directeur H9

9 oktober 2011

Purmersteijn 8 - Hercules 9 (0-1)

Hoewel de week een hoop regen had gebracht kon er dit weekend toch overal gevoetbald worden. Voor ons Hercules 9 betekende dat een wedstrijd uit tegen Purmersteijn. Afgaande op de afmeldingen zouden we met 13 man bij Purmersteijn moeten arriveren. De blessure van Jeroen van vorige week bleek toch iets ernstiger dan verwacht. Een gebroken teen. 6 weken gips, maar misschien met de hulp van de Servische paardendokter die hij op het oog had misschien iets sneller. Dit samen met de blessure van Maarten en Peter U, de vakantie van Peter de R. en de baas van Maikel die hem geen vrij gaf zorgde er voor dat de spoeling weer dun was deze week. Maar goed, 13 man is een aantal waarmee je wel aan kan komen.
Na voor de derde keer de koppen geteld te hebben in de kleedkamer kwamen we toch op een onverwachte 12. Toch wel krap. P.A.M. voelde de “volle 90 minuten” van vorige week nog en Peter M. was ook niet fit genoeg voor een hele wedstrijd. Die konden elkaar dus mooi afwisselen. Sander ook weer blij want die hoefde geen wissel te staan, maar verder was de rek er dus wel snel uit.
De gemiddelde leeftijd van de tegenstander lag deze week voor de verandering een keer hoger dan bij ons. Voor de meeste van ons waren het wel nieuwe gezichten, maar sommige mensen draaien al zo lang mee dat ze bijna iedereen overal kennen. En als zelfs de scheidsrechter al tegen je gaat zeggen: ik ken jou nog wel van vroeger toen ik ook nog speelde…
Al snel bleek dat de heren het spelletje goed begrepen en elkaar makkelijk wisten te vinden. Echter, wij doen dit ook al aardig wat jaartjes en boden zeer goed partij. Hoewel zij iets meer kansjes hadden, waren we toch zeker niet minder. Helaas moest P.A.M. al snel de wedstrijd in het veld laten voor wat hij was en nam de vlag over van Peter M. De vaste supporter zal weten dat Peter M. vooral communicatief zeer vaardig is en altijd snel vrienden maakt in het veld. Zo ook dit keer. Hij maakte dankbaar gebruik van de frustratie van de tegenstander en al snel werd er gehapt. De scheidsrechter mistte hier en daar een kleine pesterij, maar had het over het algemeen vaak bij het rechte eind. De rust gingen we in met 0-0.
Nadat was besloten dat we op dezelfde voet verder zouden gaan en met een “vieze” 0-1 naar huis zouden gaan (en iedereen de scheids met rust zou laten) gingen we de tweede helft in.
In de tweede helft hetzelfde beeld. Hoewel sommige spelers hier en daar met pijntjes in de rondte liepen hielden we aardig de druk er op. Een misverstand tussen de scheids en Sander over welke kant de handsbal op was (penalty of niet) zorgde er voor dat hij 5 minuten naar de kant moest. Het zoveelste duel tussen Peter M. en zijn directe tegenstander zorgde er voor dat ook die 5 minuten naar de kant gingen. Sander mocht er inmiddels weer in. Bij het laatste duel werd Peter M. dusdanig geduwd dat de normaal zo stevig op zijn voeten staande Peter direct naar de grond ging. Om zichzelf op te vangen waren zijn handen te laat, dus deed hij dit maar met zijn schouder. Helaas is dit lichaamsdeel hier niet voor geschikt. Maar hij kreeg van de scheids toch al 5 minuten rust. Een goed opgezette aanval zorgde er voor dat Sander net buiten de 16 de bal klaar legde en al zijn frustraties in dat ene schot legde. Onhoudbaar voor de keeper. 0-1. En nu vasthouden was het devies. Nog maar 5 minuten. Peter en zijn tegenstander mochten inmiddels ook weer terug in het veld. Zoals vorige week was te lezen voetballen we ook met gebroken tenen door, dus het toch uitvallen van Peter moest er wel op duiden dat het ernstig was. P.A.M. er nog even tegen beter weten twee minuten in en met die vieze 0-1 naar huis. Mooie overwinning.
Aangezien ik mij als aanvoerder verantwoordelijk voel over mijn spelers besloot ik vanavond om Peter nog even te bellen om te vragen hoe het ging en wat de dokter had gezegd. Het was even stil, waarna volgde: ik ben een aansteller. Op de vraag waarom hij er nu zelf achter was kwam het antwoord dat er niets was gebroken of gescheurd en er alleen een flinke zwelling op het gewricht zat die na een dag of drie weer weg moest zijn. Het deed mij goed dat het niets ernstigs of langdurigs is. Ik heb inmiddels wel het verzoek bij het bestuur gedaan dat mocht het C-veld weer aangepakt worden of het dan een veld van rubberen tegels mag worden zodat ook Peter gewoon kan vallen.
Eventuele beterschapwensen voor de echte geblesseerden kunnen trouwens gestuurd worden naar: dave-vergeet-de-wastas-niet@hotmail.com
Vandaag in ieder geval 3 mooie punten, hou dit niveau vast.
Uw technisch directeur H9 

2 oktober 2011

Hercules 9 - Beemster 5 (2-0)

Vorig seizoen is er afgesproken dat de afberichten voor donderdag 24:00uur doorgegeven waren. Op de bruiloft van Peter en Wendy stond ondergetekende dus vol vertrouwen en overtuiging  te verkondigen dat we genoeg spelers hadden voor zondag. De twijfelaars waren door de overtuiging waarmee ik mijn verhaal bracht direct overstag en zelfs de twijfelachtige aanwezigheid van Sander in verband met een kwetsuur aan de knie kon mij niet van mijn stuk brengen. Zaterdagochtend een laatste telling. Peter U. een kwetsuur aan de enkel, Koos en Maurits een paar dagen weg (niet samen), Peter de R. op huwelijksreis en Peter M. moest (wederom) coachen bij zijn dochter. Bleven er dus nog 13 over. “Arie, jij bent pas om 8 uur ’s ochtends thuis, dus ga jij maar slapen. We hebben er dan nog 12.”
Zaterdag rond een uur of 12. Voicemail. Maarten zegt af in verband met een blessure aan de rug. “Arie, wil je anders komen dat je er gewoon naast blijft staan voor het geval er toch iemand uitvalt? Hebben we in ieder geval 1 wissel.” 12 man, moest te doen zijn.
Zondagochtend kwart over 8. Telefoon. Sun belde af omdat hij beroerd was. “Arie, zorg dat je op tijd bent. En je speelt de hele wedstrijd.” Nadat ik drie kwartier later met de inmiddels bij mij ingeleverde wastas richting Hercules vertrok, vroeg ik mijzelf af waarom ik toch dacht dat 18 man op papier genoeg moest zijn. En hoe ging ik dit uitleggen in de kleedkamer aan de twijfelaars die ik eerder dit weekend had overtuigd. Ik kwam er genadig vanaf. Misschien omdat ik er al zo beroerd uit zag dat ik aan kwam lopen met mijn voetbaltas, een net met 4 ballen, een waterzak en een tas met 16 tenues. De opstelling was snel  gemaakt en de wissels waren nog sneller duidelijk. Het devies waarmee we het veld op gingen: probeer de 90 minuten vol te maken met 11 man. Het wordt warm dus spaar je krachten.
Hoewel de tegenstander de tos won, mocht Dave toch zoals verzocht de eerste helft tegen zon in spelen. Dit viel ons redelijk zwaar maar we wisten toch goed te handhaven. We creëerden redelijk wat kansen en gaven weinig weg. De slag was vooral op het middenveld. Enige minpunt de eerste helft was dat Jeroen zijn voet blesseerde, maar onze die-hard liet zich niet kennen en speelde gewoon door. We eindigde de eerste helft zoals we die waren begonnen: met 11 man en 0-0.
De tweede helft zon mee. Het deed ons duidelijk goed. Het stond achterin goed met als uitblinker Jaco. Al waren we eigenlijk alle 11 goed. Beemster kwam er maar niet door en voorin verloor de tank van Beemster steeds meer de grip op de voorhoede. Na een paar gemiste kansen was het uiteindelijk toch Arie die de 1-0 wist binnen te schieten op aangeven van de gehavende Jeroen. Beemster probeerde nog terug te komen maar de vermoeidheid en warmte begon ook hen parten te spelen. Een te laat ingezette tackel zorgde er voor dat wij een vrije trap mochten nemen op de hoek van het strafschopgebied. Sander krulde de bal precies op het hoofd van Jeroen, die de bal geplaatst in het doel kopte. 2-0. Dit was tevens de eindstand.
Nadat ook doorgegeven was dat de deur van de kleedkamer de zaterdag ervoor beklad was met een opstelling waar wij ook geen kaaskoppen van gegeten hebben konden we met een gerust hart de overwinning vieren. En zo verlieten wij met 11 man weer de kleedkamers.
Felicitaties voor de eerste overwinning van het seizoen kunnen gestuurd worden naar: dave-vergeet-de-wastas-niet@hotmail.com
Uw technisch directeur H9

25 september 2011 

Hercules 9 - IVV 2 (0-1 bij rust)

Het was al weken het gesprek in de kleedkamer. IVV 2 als tegenstander. Een vierde klasser. Wat hadden we daar nou tegen te zoeken.

De vele afmeldingen brachten nog een extra spanning met zich mee. Gelukkig was Timothy vanuit het 10e bereid ons team aan te vullen tot een waardige 12 man. Toch een wissel. Onze missie was om niet afgedroogd te worden. Een tactische 4-5-1 moest er voor gaan zorgen dat we niet binnen 10 minuten 5-0 achter stonden.

De heren van IVV stonden al op het veld op het moment dat de eersten van ons aankwamen. Zoals verwacht waren het gedreven jongens waarbij de gemiddelde leeftijd toch een wel een stuk lager lag dan bij ons. Maar je moet altijd van je eigen krachten uitgaan. En waar zijn wij goed in: (bar)hangen. Dus werd er besloten om ze op te laten komen tot op de middenlijn en dan druk te gaan zetten.

Na de aftrap werd al snel duidelijk dat IVV niet was gekomen om even gezellig een balletje te trappen en ging er meteen fel in. Onze tactiek werkte echter redelijk zoals verwacht. We stonden allemaal goed en iedereen deed wat er van hem verwacht werd.

Hoe verder in de wedstrijd we kwamen, hoe ongeduldiger IVV werd. Hun passes werden slordiger en wij kregen zelfs nog een paar kansjes. Aan de andere kant blonk Dave uit door een paar fantastische reddingen. Helaas konden we toch niet voorkomen dat ze 1 maal wisten te scoren.

De 0-1 achterstand werd in de rust gevierd alsof het een overwinning was. Timothy had zelfs nog het idee dat we hier misschien wel konden winnen.

Voor de rest van het verslag kunt u een verzoek doen op het e-mailadres: dave-vergeet-de-wastas-niet@hotmail.com

Uw technisch directeur H9

18 september 2011

Hercules 9 - KFC 8 (0-2)

Voordat de wedstrijd tegen KFC begon werden er eerst nog een paar openstaande officiële handelingen verricht ten opzichte van vorig seizoen. Zo moest onze topscorer van vorig seizoen Jeroen zijn beker nog in ontvangst nemen en werd Dave nog gehuldigd tot beste penningmeester van het seizoen 2010-2011. In het verleden behaalde resultaten bieden geen garantie voor de toekomst, maar toch.

Aangezien Dave terug was uit Madrid hadden we deze week wel shirts, dus kon er op tijd begonnen worden met omkleden en warm lopen.

De weergoden leken ons gunstig gezind. Hoewel het eerst nog met bakken uit de lucht kwam, het moment dat we het veld opliepen was er een zonnetje met vrij veel blauwe lucht.

Nadat er getost was en de bal klaar lag om afgetrapt te worden rende de arbiter met diploma ineens richting de catacombe. Was hij zijn fluit vergeten? Moest hij poepen? Niets van dit alles. De balpen weigerde dienst. Gelukkig had de scheids snel een reserve gevonden en konden we alsnog beginnen.

We stonden redelijk onder druk, maar echt gevaarlijk werd het niet. De jonge honden van KFC waren dezelfde als vorig jaar. Uitslag was toen 1-5. Moest beter kunnen. Hoewel er redelijk gevoetbald werd konden we toch niet voorkomen dat KFC de 1-0 wist te scoren. Een zeer fraai opgezette aanval werd zo mogelijk nog mooier afgemaakt door Arie. Helaas nam de scheids het ten onrechte gegeven vlagsignaal voor buitenspel over en keurde het doelpunt af. De weergoden lieten ons ook nog even weten dat het niet het mooiste voetbal was dat op de mat werd gelegd en trakteerde ons nog